Jan10

Hoe wij ons huis bij elkaar spaarden

Author // Merel Categories // FIRE

Hoe wij ons huis bij elkaar spaarden

Moeilijk onderwerp dit. En dat komt omdat ik wel een heel trots verhaal kan gaan zitten typen over wat wij hiervoor allemaal gedaan en voornamelijk gelaten hebben, maar het ligt natuurlijk wat genuanceerder.

Ξ Disclaimer

Bekend met interne en externe attributie? Het is een theorie uit de sociale psychologie. Deze theorie wil begrijpen hoe mensen het gedrag van zichzelf en van anderen verklaren - in termen van oorzaak en gevolg en hoe dit van invloed is op hun motivatie. De theorie verdeelt de manier waarop mensen 'attribueren' (d.w.z. oorzaken toekennen) in twee typen:

>> Van interne attributie is sprake als oorzaken worden gezien als liggend binnen de betrokkene.
>> Van externe attributie is sprake als oorzaken worden gezien als liggend buiten de betrokkene.

Er kunnen verschillende fouten worden gemaakt in de attributie. Het gaat er dan om dat de attributie op de verkeerde manier intern of extern wordt uitgelegd. Dit kan een bewuste beslissing zijn, maar meestal gaat het over een onbewuste reactie.

De self-serving bias is zo’n soort attributiefout: hierbij schrijft een persoon zijn eigen succes toe aan interne factoren (zoals eigen capaciteiten of eigen talenten) en zijn falen aan externe factoren (de omstandigheden of fouten van anderen). De persoon in kwestie zal dit niet als een fout zien, maar eerder als een bewijs van zelfverzekerd handelen.

Tja, en zo’n self-serving bias willen we toch niet maken! Als mevrouw de Carvalho-Heineken trots zou melden dat ze een huisje in Oosterwold bij elkaar heeft gespaard snappen wij allemaal wel dat het bepaald geen prestatie is. Haar vermogen wordt geschat op 12,5 miljard en schijnt afgelopen jaar met ruim 13 procent te zijn toegenomen; oftewel zij is afgelopen jaar 1,6 miljard euro rijker geworden. Als je even doorrekent kom je erachter dat iedere 2 uur haar vermogen ongeveer met een huisje in Oosterwold stijgt!
Nu wil ik hiermee geenszins zeggen dat we geld hebben. Helemaal niet zelfs. Het is alleen om aan te geven dat er vele tinten grijs zijn in de mate waarin het sparen van een bepaald bedrag een prestatie is.

Dus bij deze de nuance: met dank aan de baan van Joost komt er hier maandelijks een mooi bedrag binnen. Je zou erover kunnen discussiëren of dat salaris een externe of interne factor is, maar naar mijn mening moet je enige nederigheid tonen als je wieg op de juiste plek heeft gestaan en je bepaalde capaciteiten mee hebt gekregen. Oftewel: extern!

Aangezien wij niet anoniem bloggen en ons hele sociale netwerk meeleest (omdat het hier natuurlijk vaak gaat over onze vorderingen op huis-bouw-gebied), ga ik hier geen inkomenscijfers noemen. Maar met grote gretigheid lees ik wekelijks de rubriek Moneymonday op de blog Simpel en rijk leven. En daar zie ik regelmatig huishoudboekjes langskomen van huishoudens met een vergelijkbaar inkomen als het onze. Er wordt meestal wel gespaard, maar nooit zoveel als wij sparen. En dat is helemaal prima. Iedereen maakt zijn eigen keuzes. Maar het maakt wel dat we in alle redelijkheid een deel van ons spaarsucces aan onze eigen inspanningen toe mogen schrijven.

Wat een lange intro om te voorkomen dat we arrogant overkomen hè 😊?! Oké, nu naar de kern van de zaak: 

 

Ξ Hoe wij ons huis bij elkaar spaarden

1) Bijhouden kasboek

Wees bewust wat er in- en uitgaat. Zodra je inzicht hebt, kun je ook sturen.

2) Pay yourself first

Op het moment dat het maandelijkse geldschip hier binnenkomt, maak ik een berekening van hetgeen we komende maand nodig hebben (vast maandelijks bedrag plus eventuele rekeningen die niet maandelijks terugkomen). De rest gaat allemaal linea recta naar de spaarrekening. En onze spaarrekening is een soort van onneembaar bastion. Staat het eenmaal op de spaarrekening, komt het er nooit meer vanaf.

3) Reduce, re-use, recycle

Consuminderen en groen leven zijn hele goede vriendjes. En dit groene principe dient ook prima als consuminder principe. En is ook nog eens op heel veel vlakken toepasbaar. Van het minderen of schrappen van vlees en/of alcohol, via het terugbrengen van het aantal verzorgingsprodukten in je badkamer tot aan de leeftijd en het aantal levens van je gebruiksvoorwerpen. Hier is heel veel winst te behalen.

4) Zelf maken is leuker

Ook deze kun je lekker breed zien. In het verleden maakte Joost al prachtig mooie tuinbanken van oud steigerhout. Ik kan prima met de naaimachine overweg en maakte de kussens voor erop. Het is dat Joost gelukkig is met zijn baan bij een bank, maar hij zou ook zomaar professioneel Ikea-keuken-plaatser kunnen worden. Draait ie zijn hand niet voor om. Ik verlengde de levensduur van onze bank al eens door ‘m opnieuw te stofferen.
Maar zelf maken is ook de bandenwissel en -opslag van de autobanden zelf doen. Of eten zelf maken (alhoewel ik daar geen financiële prikkel voor nodig heb; het liefst zou ik alle troep van Unilever of Procter&Gamble boycotten).
Wij bezuinigen nooit op gereedschap - al kopen we wel liefst degelijk oud, zoals onze Pfaff uit 1953. Maar sowieso: behalve als je het ongebruikt in de kast laat liggen, haal je het er altijd uit!

5) Zoeken naar goedkopere alternatieven

Ik zeg altijd gekscherend dat we tijgerend door de supermarkt gaan. Wij betalen niet voor A-merken. Maar goedkopere alternatieven zijn er natuurlijk niet alleen op boodschappen gebied. Je kunt altijd op zoek naar de goedkopere alternatieven. Zo gaan we graag vaak en lang op vakantie, maar dat doen we wel altijd met de acsi-kaart in ons hand waardoor overnachtingen nooit boven de 20 euro uitkomen. En ik hoop dat we in de toekomst huizenruil uit gaan proberen. Lijkt me leuk! Vroeger trouwens ook meerdere werkvakanties gedaan. Bevielen uitstekend.
En in feite is een huis bouwen in Oosterwold ook een voorbeeld van een goedkoper alternatief. We woonden tot voor kort in Zandvoort. En ik had een leuk boerderijtje in Kennemerland ook graag willen hebben, maar dat is onbetaalbaar. Met deze keuze sparen we niet direct, maar halen we wel meer uit ons geld.

6) De fabel van de haas en de schildpad

En last but zeker not least: de fabel van de haas en de schildpad. In de fabel over de haas en de schildpad houden de twee dieren een wedloop. De haas denkt makkelijk te zullen winnen en spant zich totaal niet in. Onderweg denkt hij gerust een dutje te kunnen doen, maar als hij wakker wordt, heeft de schildpad de finish al bereikt. Zo verliest de haas toch de wedstrijd. De moraal van het verhaal is dat hardlopers doodlopers zijn en dat langzaam-maar-zeker-werk tot goede resultaten leidt.
En zo is het ook met sparen: het is geen sprint, maar een marathon. Het is in feite gewoon héél saai. Het is volhouden, volhouden, volhouden.

 

About the Author

Merel

Merel

HARTSTOCHTELIJK PLANNENMAKER, HANDWERKEN, (THEORETISCHE) TUINKENNIS

Comments (2)

  • Team CF

    Team CF

    11 January 2018 at 07:36 |
    Kortom, jullie zijn gewoon lekker bezig geweest ;-)
    Leuk verfrissend stuk Merel!

    reply

    • Merel

      Merel

      12 January 2018 at 11:44 |
      Dank je wel!

      reply

Leave a comment

You are commenting as guest.